Alumnus BV/BmS Opleidingen wint Van-Bentum Prijs 2026
Met trots feliciteren wij onze alumnus Hidde Mensonides, afgestudeerd aan de opleiding Constructief Ontwerpen van BV/BmS Opleidingen, met het winnen van de Van-Bentum Prijs 2026 voor zijn afstudeeronderzoek "Ontwerp van twee schoorstenen voor een ziekenhuis in Oslo".
In zijn afstudeeronderzoek ontwikkelde Hidde een constructief ontwerp voor twee vrijstaande stalen industriële schoorstenen van circa 50 meter hoog. De uitdaging lag niet alleen in het realiseren van een veilig en robuust ontwerp volgens de Eurocodes, maar ook in het waarborgen van stabiliteit, dynamisch gedrag en uitvoerbaarheid.
Bijzonder aan het ontwerp is de keuze voor een wanddikte van slechts 8 mm. Waar op basis van gangbare vuistregels een aanzienlijk grotere dikte verwacht zou worden, wist Hidde door slimme segmentering en innovatieve verstijvings- en bevestigingstechnieken een efficiënte en uitvoerbare oplossing te ontwikkelen. Deze technieken worden normaal gesproken toegepast bij veel dunnere staalplaten, maar zijn in dit project succesvol vertaald naar een constructieve toepassing op grotere schaal.
De jury was onder de indruk van deze vernieuwende aanpak. In haar rapport schrijft zij dat juist de toepassing van technieken uit de dunne-plaatbouw op relatief dunne staalplaten van 8 mm het project onderscheidend maakt. Om die reden kende de jury de Van-Bentum Prijs toe aan Hidde's afstudeerwerk.
De Van-Bentum Prijs is een categorie-overstijgende prijs voor afstudeerwerk waarin dunne staalplaat op een innovatieve wijze wordt toegepast of onderzocht. De prijs wordt beschikbaar gesteld door de Stichting Van-Bentum en bestaat uit een oorkonde en een geldbedrag van €350. De prijs wordt niet jaarlijks uitgereikt; alleen wanneer de jury een inzending van voldoende kwaliteit en relevantie aantreft.
Wij zijn bijzonder trots op deze prestatie. De prijs onderstreept niet alleen de kwaliteit van Hidde's afstudeeronderzoek, maar laat ook zien hoe praktijkervaring en vakinhoudelijke verdieping binnen de opleiding Constructief Ontwerpen kunnen leiden tot innovatieve oplossingen voor complexe constructieve vraagstukken.
Deze mooie prestatie is ook een compliment aan de docent-begeleider Pieter Pollemans gedurende het afstudeertraject. Wij bedanken en feliciteren daarom ook de docent-begeleider voor zijn bijdrage aan het onderzoek en de ontwikkeling van Hidde als constructeur.
Benieuwd hoe de alumnus en zijn docentbegeleider het traject hebben ervaren en welke keuzes hebben bijgedragen aan dit succes? Lees onder de afbeeldingen de volledige Q&A.
Hieronder enkele afbeeldingen die een indruk geven van de resultaten van zijn onderzoek.
Figuur 1 Schetsontwerp van de klant met de twee schoorstenen in het ziekenhuiscomplex in Oslo, die boven het dak van het gebouw uitsteken.
Figuur 2 Overzicht van de twee gekoppelde schoorstenen van circa 50 m hoog met bordessen, ladders en fundering op palen, met detail A (1:20): het topbordes met de vijf liners, detail B (1:20): het meetpuntbordes bij de liners, en detail C (1:5): de voetverbinding met U-profielen en M24-ankerbouten.
Figuur 3 Transport van de schoorsteenonderdelen met zes vrachtwagens: twee met de liners, één met de montageframes, bordessen en de schoorsteenkop, en drie met de mantelhelften.
Figuur 4 Montage en hijsen van een schoorsteensegment met liners: links van boven naar beneden de bovenste helft van het segment, de onderste helft met liners en de samengevoegde helften; rechts het hijsen van het complete segment van 12 meter met het hijsframe.
Figuur 5 Montage van de schoorstenen in segmenten van 12 m met twee mobiele telescoopkranen (bijv. Tadano GT-800XL-2): de ene kraan hijst het segment, de andere bedient de manbak voor het monteren van de flensverbindingen van de liners en de horizontale boutverbindingen van de schoorsteenmantel.
Q&A Alumnus Hidde Mensonides
Hoe ben je op het idee gekomen voor dit afstudeeronderwerp?
Het onderwerp kwam binnen als offerteaanvraag en ik kreeg de ruimte om het constructief ontwerp zelf in te vullen. Dat gaf meteen extra motivatie, want het kon zomaar een echte opdracht worden. Daarom wilde ik alles zo volledig mogelijk uitwerken, zodat het ontwerp direct bruikbaar is als het project doorgaat.
Wat was de grootste technische uitdaging binnen het ontwerp en hoe heb je die opgelost?
De grootste uitdaging was de verbinding tussen de schoorsteensegmenten. Die moest goed te fabriceren, te transporteren en te monteren zijn, waterdicht blijven én geschikt zijn voor een goede conservering. Al die eisen trekken aan elkaar, en dat maakte het lastig om tot de beste oplossing te komen. Uiteindelijk is de mantel over de omtrek opgedeeld in zes geprefabriceerde segmenten van circa 12 bij 2 meter. De verticale naden zijn overlappende boutverbindingen aan de binnenzijde, zodat randen en boutgaten aan de buitenkant niet afgerond hoeven te worden en de verf goed kan worden aangebracht. In de horizontale naden zijn ringverstijvers geïntegreerd, die de schaalstabiliteit waarborgen en tegelijk de rookkanalen ondersteunen. Lassen op locatie is daardoor niet nodig. Het eindresultaat ziet er relatief eenvoudig uit, maar daar zit veel afwegen en rekenwerk achter.
Je hebt gekozen voor een wanddikte van 8 mm. Kun je toelichten welke afwegingen en berekeningen aan die keuze ten grondslag lagen?
Uit de schaalstabiliteitsanalyse volgens EN 1993-1-6 bleek dat 4 mm in theorie al voldoende was, sterkte en stijfheid waren niet maatgevend. Dat komt door de ronde vorm, die zeer efficiënt is voor sterkte, stijfheid en stabiliteit. Daar zit wel een grote ‘maar’ aan, die ronde vorm mag geen deuken of ovalisatie hebben. Hoe dunner de plaat, hoe groter de invloed van zo’n imperfectie en hoe lastiger het wordt om segmenten van circa 12 bij 2 meter onbeschadigd naar Oslo te krijgen, te monteren en zo te behouden. Het was dus een afweging tussen constructieve veiligheid en kostprijs, waarin ik het optimum moest vinden. Met eerdere praktijkervaring en praktische afwegingen kon ik de keuze voor 8 mm verder onderbouwen. Bij deze dikte halveert de relatieve imperfectiegevoeligheid ten opzichte van 4 mm, terwijl de totale projectkosten maar met circa 5% stijgen. Bovendien zijn de boutverbindingen met een dikkere plaat beter uitvoerbaar.
Welke kennis en vaardigheden uit de masteropleiding Constructief Ontwerpen heb je direct kunnen toepassen in dit onderzoek?
Vooral de vakken Stabiliteit, EEM Platen en Schijven, Verbindingen en Vermoeiing hebben mij veel geholpen. Met die achtergrondkennis kon ik snel een goede opzet maken en die daarna in detail uitwerken en narekenen. Denk aan het bepalen van tweede-orde-momenten, het vermijden van singulariteiten in het EEM-model, het volledig doorrekenen van boutverbindingen en het toetsen van verschillende onderdelen, zoals de ankers, op vermoeiing.
Wat maakte dit project voor jou persoonlijk en inhoudelijk zo interessant?
Voordat ik aan deze opleiding begon, werkte ik aan een vergelijkbaar project voor Volkswagen in Wolfsburg. Daar liep ik tegen de grenzen van mijn kennis en vaardigheden aan en dat zat me erg dwars. Dit project zag ik als een tweede kans om het dit keer wél in goede banen te leiden en alles uit te werken waar ik toen niet uitkwam. Inhoudelijk vond ik het mooi dat alles samenkwam: dynamica, schaalstabiliteit, verbindingen, vermoeiing en de praktische kant van fabricage, transport en montage.
Welke lessen uit dit onderzoek neem je mee in je dagelijkse werk als constructeur?
De belangrijkste les is het koppelen van de schoorstenen. Door ze via de platforms en bordessen met elkaar te verbinden, steeg de eigenfrequentie flink. Daarmee waren dwarstrillingen door wervelvorming en galloping in één keer van tafel, zonder tuikabels of dempers, en werden het rekenen en ontwerpen een stuk eenvoudiger. Dat probeer ik nu bij elk nieuw ontwerp toe te passen: pijnpunten zo vroeg mogelijk elimineren, zodat er later geen problemen met mogelijk grote gevolgen uit kunnen ontstaan.
Wat betekent het winnen van de Van Bentum Prijs voor jou persoonlijk en professioneel?
Persoonlijk betekent het heel veel. Ik kom uit het speciaal onderwijs en sta nu ineens op het podium tussen de slimste studenten. Eerst kon ik bijna niet geloven dat het echt was, zeker omdat ik eerder nog twijfelde of ik deze opleiding wel aankon. De prijs bevestigt dat ik ben gegroeid tot een niveau dat mij vroeger altijd werd afgeraden. Professioneel is het natuurlijk de kers op de taart dat ik naast mijn diploma ook deze prijs binnen mijn vakgebied heb gewonnen.
Welk advies zou je geven aan studenten die binnenkort met hun afstudeeronderzoek starten?
Kies een onderwerp dat potentieel een echte opdracht kan worden en duik in de onderdelen waar je nog niet in thuis bent. Dan voel je meteen de druk dat alles moet kloppen en volledig uitgewerkt moet worden. Daar leer je ontzettend veel van en die kennis kun je direct toepassen in je dagelijkse werk.
Q&A Studentbegeleider Pieter Pollemans
Hoe heeft u Hidde tijdens het afstudeertraject zien groeien als constructeur en onderzoeker?
Hij was van begin af aan al geordend en kwam afspraken na. Onderdelen van de stof die niet tot dagelijkse kost behoorden, zoals gevoeligheid van torens voor trillingen door wind, heeft hij enthousiast opgepakt en zelfstandig uitgewerkt.
Welke rol speelde de samenwerking tussen student, werkgever en opleiding in het succes van dit project?
Hij had zoals de meeste studenten in deze fase een onderwerp van eigen bodem uitgezocht, de firma waar Hidde werkt levert deze schoorstenen in diverse varianten. Hij is er op gewezen dat de opdracht vooral moest dienen om hem zelf te verheffen en vaardigheid in ordenen van diverse informatiebronnen bij te brengen. Het gaat om verdieping van het kennisniveau en niet alleen in om een lopend project mee te doen. Dat besef moet altijd bij iedereen even indalen, werkgevers willen snel concrete antwoorden. Voordeel van een praktisch-realistische werkomgeving is dat over-optimalisatie op een onderdeel stuit op bezwaren die niet te vangen zijn in rekensommen, zoals maximale transportgrootte en mogelijkheid tot montage.
Op welk onderdeel van het onderzoek bent u als begeleider het meest trots?
Dat de aanpak compleet was, met een vooronderzoek naar alternatieven op hoofdlijnen tot en met het uitwerken van montage-voorstellen voor het finale ontwerp. De moeilijkere zaken zijn daarbij numeriek aan bod gekomen, en niet alleen aangestipt. Dit rusten bij het resultaat van de minimale dikte, maar doordenken aan kwetsbaarheid en lokale plooi bij verbindingen.
Wat onderscheidde dit afstudeeronderzoek van andere onderzoeken die u heeft begeleid?
Planmatigheid van werken en het steeds tijdig aanleveren van data en ideeën. Plus de bereidheid om voor dit soort leveringen nieuwe zaken te bestuderen en op te nemen.
Waarom is dit onderzoek volgens u een mooi voorbeeld van het niveau dat studenten van de opleiding Constructief Ontwerpen kunnen bereiken?
Omdat de door Hidde gehanteerde werkwijze verder gaat dan invuloefeningen en rekenregels volgen. Er is niet overal een recept voor zodat ook zelfstandig een weg gezocht moet werd door normen, literatuur, ervaringen van collega’s, pure mechanica en bestaande software. Dit tilt het niveau van bachelor naar master. En dat de (bouw)praktijk van inkoop tot transport tot oplevering ook aandacht heeft gekregen, dus een integrale visie.
Wat betekent het voor u als begeleider om te zien dat een student de Van Bentum Prijs wint
Een aangename verrassing; toen mij werd verzocht even te blijven ‘hangen’ na een bespreking via Teams dacht ik in eerste instantie aan een opmerking over mijn begeleiderschap. Maar het bleek een opsteker en maakt het nog leuker om jonge mensen wegwijs te maken in de complexe wereld van de ontwerpende en rekenende ingenieur. Hopelijk blijven ze in het algemeen ook cijfermatig bezig, en niet alleen met de kostprijs. Er gaat zoveel kennis verloren als ze na een paar jaar het ‘managen’ centraal gaan stellen.